<%@ Language=Overnemen van web %> hoe_nu_verder

Hoe nu verder?


WEER NIEUWE
SPELREGELS CHALLENGE

Tijd voor beslissingen

DOOR CHRIS VAN DIJK

Zoals elk jaar stond de afgelopen Korfbal Challenge in het teken van de nieuwe spelregels. Dit keer was er weer een nieuw experiment te bewonderen, namelijk de 2-punter. De reacties na afloop van de spelers en trainers verschilden enorm. Sommigen, waaronder Steven Mijnsbergen, vonden het helemaal niets. Het spel was veel te hard en hij was bang spelers te verliezen door blessures. Anderen leefden op en vonden het wel lekker om wat fysieker te mogen korfballen. De vraag die na elke Challenge weer naar voren komt is, hoe nu verder. Al jaren wordt er met nieuwe regels geëxperimenteerd, maar in de competitie worden ze maar niet ingevoerd. Het lijkt erop dat er beslissingen genomen moeten worden. Wat doen we wel, en wat doen we niet. En wat willen de trainers? Welke nieuwe regels moeten blijven en met welke experimenten moeten we stoppen?

Op de Challenge waren dit jaar weer een paar nieuwe regels die hieronder uitgelegd zullen worden. De volgers op de tribunes en de verschillende trainersbanken dachten zelf ook enthousiast mee met de bond om wat nieuwe spelregelexperimenten in te voeren. Zo stelde iemand voor om voor elke gemiste doorloopbal een punt af te trekken. Dit na weer een gemiste opgelegde kans door Die Haghe. Ook Meervogels-coach Frits Broers wist nog wel een experiment om voor meer korfbalspektakel te zorgen. Namelijk het spelen met acht mannen. Deze voorstellen zullen het zeker niet gaan halen, maar de vraag is welke van de regels die verschillen met de gewone competitie het binnenkort wel zullen halen en welke wenselijk zijn.

Hieronder zal ik de verschillen met de competitie bespreken, de problemen er uit lichten en als het mogelijk is een eigen visie geven hoe dit verbeterd kan worden. Ik wil vervolgens iedereen vragen om zijn eigen visie op de regelveranderingen te geven en te laten weten wat iedereen er van vindt. Want experimenteren is leuk, maar na zoveel jaar moet toch duidelijk zijn of een regel wel of niet geschikt is om in te voeren in de competitie en hoeft er niet meer geëxperimenteerd te worden. En de volgende vraag is op welk niveau.

De kunststofkorf heeft het al gemaakt in de hoofdklasse en zal heel snel in alle klassen ingevoerd gaan worden. De time-out daarentegen is al jaren in de hoofd- en overgangsklasse een hulpmiddel voor de coaches, maar daaronder nog steeds niet. Dat terwijl dit toch vrij eenvoudig is en voor spelers, coaches, scheidsrechters en publiek niet moeilijk moet zijn om te snappen. Een coach roept time-out en krijgt vervolgens een kleine minuut de tijd om zijn spelers te corrigeren en aan te sturen. En het zijn gelukkig ook geen NBA-taferelen, waar elke coach een stuk of tien time-outs heeft en als het te lang duurt voor ze deze gebruiken, dan wordt een commerciële time-out ingevoerd. De wedstrijden duren nu vijf minuten langer, dus dat kan toch ook geen steekhoudend argument zijn om deze niet in het wedstrijdkorfbal in te voeren. Ook hier staat het presteren bovenaan en is het voor coaches een heel geschikt hulpmiddel.

De afgelopen Korfbal Challenge verschilden de spelregels op een aantal punten met die in de competitie. Dit waren de volgende:
2-puntsregel
Schotklok
Verdedigd Schieten
Speeltijd
Vrije bal
Strafworp

2-puntsregel
Op het veld lag een cirkel acht meter van de korf. Omdat de ruimte achter de korf maar zes meter is, liep de cirkel hier niet helemaal rond. Schoten van buiten de cirkel telden voor twee en doelpunten van binnen de acht meter telden voor één. Wisselen gebeurde net als in de competitie na twee treffers. Dit leverde dus twee, drie of vier punten op.
De voordelen van de regel waren duidelijk en ook goed te merken in sommige wedstrijden. Ploegen konden met twee 2-punters ineens vier doelpunten inlopen, iets waar Deetos in de wedstrijd tegen de Tulips het goede voorbeeld van gaf. Stephan Houweling schoot twee keer binnen een minuut van afstand raak, waardoor de wedstrijd leek te kantelen.
De verdedigers gaven duidelijk ook meer druk op het schot van afstand. Hierdoor kwam er meer ruimte voor doorlopers. Dit zorgde voor spectaculaire acties en leuke goals. Alleen werden er in een aantal wedstrijden teveel gemist, wat de reden was dat sommige mensen in het publiek hier strafpunten voor wilden invoeren.
De volgende vraag is als je de 2-punter in gaat voeren hoe ver die van de korf moet komen te liggen. De lijn lijkt zeker niet verder dan acht meter te moeten komen. Voor de Tsjechen was acht meter al te moeilijk en zij kwamen dan ook maar tot één afstandstreffer in hun wedstrijd tegen De Meervogels. Bovendien komt de nadruk bij de verre afstandschoten dan wel teveel op de dames te liggen. Het rendement van de schoten lag nu nog niet erg hoog en misschien is het daarom een idee om de streep iets dichter bij de korf te leggen, zodat er meer twee-punters zouden komen en de verdedigers nog meer druk moeten zetten op de aanvallers.

Schotklok
De schotklok is van de experimenten het minst omstreden. Voor deze editie van de Challenge heeft de organisatie besloten de aanvallers vier tellen langer de tijd te geven. De tijd per aanval bedraagt nu 25 seconden en niet meer 21 zoals de jaren hiervoor. Dit kwam het spel wel ten goede, omdat er meer rust was en de aanvallen hierdoor beter opgezet konden worden. Bovendien is het tolletje draaien hierdoor een stuk minder belangrijk, omdat het veel tijd kost en als het nu gebeurt, is het op snelheid. De schotklok lijkt van de experimenten het makkelijkst in te voeren in de korfbalhoofdklasse of Korfbal League. Het verandert het spel wel, maar niet zo ingrijpend als de andere regels. Het is nu alleen belangrijk dat er een goede jurytafel komt die in de gaten houdt wanneer een schot de korf raakt en wanneer niet. Dit kunnen volgens mij ook mensen van de thuisclub zijn en dus ingepast worden in de voorwaarden die bij deelname aan de Korfbal League horen. Want het moet zo zijn dat de scheidsrechter de baas op het veld is en als hij ziet dat de schotklok niet opnieuw opgestart wordt, moet ingrijpen en zorgen dat het wel gebeurt. En dus niet zoals Dick Hoegen de wedstrijd tussen PKC en De Tulips leidde. Bij een schot van PKC in de laatste seconden van de klok raakte de bal duidelijk de korf, maar de jury zette de schotklok niet opnieuw op 25 seconden. De zoemer ging en Hoegen floot dus voor een overtreding. Protesten van PKC waren zinloos, omdat de scheidsrechter alleen maar naar de jurytafel wees en zelf niet in wilde grijpen en De Tulips daarom de bal gaf. Dit zijn dingen waar duidelijke regels over gemaakt moeten worden en waarbij de scheidsrechter de beslissingen moet nemen. Dan kan de schotklok zo ingevoerd worden, met een jurytafel van de thuisclub.
Dat de schotklok nog steeds niet ingevoerd is, komt vooral omdat de IKF nog geen toestemming heeft gegeven. Want anders zou deze snel ingevoerd worden. Er is wel iets wat mij al jaren opvalt en ik een raar punt aan deze regel vind. Als er na 24 seconden geschoten wordt en de bal in de lucht is als de klok gaat dan telt het doelpunt als de bal erin gaat. Is het schot echter mis, maar raakt het wel de korf, dan is het een overtreding. Dat lijkt mij een vreemde tegenstrijdigheid. Want de bal is toch beide keren al op tijd los gelaten en het kan toch niet zijn dat het resultaat van het schot bepaalt of er wel of niet op tijd geschoten is. Het lijkt mij dat het moet zijn dat als een schot los is als de zoemer gaat en de bal daarna de korf raakt, dat dit op tijd is en er doorgespeeld moet worden. De spelers moeten zich dan niets aantrekken van de afgaande zoemer en gewoon doorspelen. Dat lijkt mij een betere oplossing voor deze regel dan die er nu is.

Verdedigd schieten
De regel dat een schot uit beweging niet meer verdedigd is, is ondertussen ook traditioneel op de Korfbal Challenge. Het idee van de regel is dat de doorlopers nooit verdedigd kunnen zijn en zeker de technisch handige spelers hun doorloopballen altijd los kunnen laten en zo voor spectaculaire doelpunten zorgen. Dit is iets waar de regel zeker in slaagt, omdat het spel zeker attractiever is geworden. Een nadeel van de regel is dat het spel veel fysieker wordt. Als er een goede scheidsrechter op het veld staat, zoals bij de finale, dan maakt dat niet uit. Maar als er een scheidsrechter is die het niet kort houdt, dan kunnen wedstrijden veel sneller uit de hand lopen. Schoten zijn niet meer verdedigd, waardoor verdedigers gaan proberen schoten te blokken. Hier slagen ze meestal niet in, maar als ze dan een arm raken wordt er weinig voor strafworpen gefloten, terwijl dit wel zou moeten.
Met de tweepuntsregeling werd dit nog iets erger. Nu wordt er over het hele veld vol verdedigd en zo verdween Frank Landkroon in de wedstrijd tegen Deetos in de reclameborden nadat Robin Ouwerkerk een schot van de zijlijn nog wilde blokken, maar te laat was. De rol van de scheidsrechter wordt met de nieuwe regels veel belangrijker en de arbiters op de Challenge bewezen dat ze hier niet goed mee om kunnen gaan. Een aantal floot zeker goed, maar er was ook een aantal scheidsrechters, zoals Hoegen en Vonhoff die de wedstrijd uit de hand lieten lopen en de spelers, coaches en publiek een vervelende avond bezorgden. Dit is ook een punt wat mij al jaren opvalt. Het KNKV profileert de Challenge al jaren als een toptoernooi, met een top deelnemersveld. Alleen is het dan wel raar dat niet alleen de topscheidsrechters in actie komen, maar bijna alle hoofdklassescheidsrechters. Maar waarom kunnen de ploegen wel drie avonden achter elkaar in actie komen, maar de arbiters niet? Het is toch niet meer dan logisch dan alleen de drie of vier beste scheidsrechters aan te wijzen en alleen hen te laten fluiten op dit toernooi. Zij leren dan ook van hun eigen fouten en kunnen hier beter op in spelen. Op deze manier komt er ook voor de toeschouwer een beter en leuker product. En dat is toch het toverwoord bij het KNKV.

Speeltijd
Ook de speeltijd was op de Korfbal Challenge anders dan bij een normale wedstrijd. De klok liep terug naar nul en de laatste twee minuten van de wedstrijd waren zuivere speeltijd. Bij één wedstrijd lette de tafel niet goed op en liep de klok ook na een fluitsignaal van de scheidsrechter door, maar het idee van de regel is duidelijk. Het tijdrekken heeft zo in de laatste minuten geen zin meer en dat komt de snelheid van het spel wel ten goede. Het nadeel van de regel is dat de scheidsrechter de controle over de tijd kwijt is. Een schot dat in de slotseconden geschoten wordt, kan nu voor problemen zorgen omdat er discussies kunnen komen of de bal op tijd door de korf was of niet. Bovendien is de scheidsrechter afhankelijk van de jury of zij de tijd op tijd stil zetten en goed opletten. In de hoofdklasse is het experiment met de teruglopende klok na een paar wedstrijden afgeschaft, omdat de thuisclub vaak de klok niet op tijd stilzette en zo de eigen ploeg bevoordeelde. Bovendien is het incident bekend waarbij supporters de bal niet terug wilden geven en zo de tijd van de wedstrijd vol kregen zonder dat de tegenstander een kans kreeg te schieten. Ook hier geldt als oplossing dat de scheidsrechter de absolute controle over de tijd kan houden. Dit wil zeggen dat als hij een (groot) verschil in tijd ziet tussen de wedstrijdklok en zijn eigen klok hij de mogelijkheid moet krijgen om de tijd aan te passen. Bij het basketbal in de NBA gebeurt dit regelmatig en is binnen een paar seconden geregeld. Ook op deze manier kan de jurytafel bij een wedstrijd bemand worden door een aantal mensen van de thuisclub en in de voorwaarden voor de Korfbal League in worden gepast.

Vrije bal
In de hoofdklasse wordt de vrije bal normaal altijd op de strafworpstip genomen als er een zware overtreding gemaakt wordt. Op de Challenge werd er geëxperimenteerd met een nieuwe plaats voor het nemen van de vrije bal. Er waren twee cirkels naast de korf gemaakt waar de vrije bal genomen moest worden. (Zie onderstaande tekening van het korfbalveld). De aanvallende ploeg had zelf de keuze welke van de twee cirkels het wilde gebruiken. Deze nieuwe indeling werd gekozen om zo een duidelijk onderscheid te maken tussen de vrije bal en de strafworp door deze niet meer op dezelfde plaats genomen te laten worden. Een nadeel van deze indeling is dat het rendement van de vrije worp lager lag dan in normale competitiewedstrijden. Aanvallers werden door de verdedigers naar de achterkant van de korf gedwongen en dat is toch lastiger schieten dan de voorkant. Het is een punt dat zeker meegenomen moet worden bij de evaluatie, want door het lagere rendement loont het voor verdedigers om meer overtredingen te maken, zeker omdat de rebound meestal ook voor de verdedigende ploeg is.

Strafworp
Ook iets heel simpels als het nemen van een strafworp is op de Challenge niet veilig en onderdeel van een experiment. En dan niet door de stip blind genomen te laten worden of speciaal door degene op wie de overtreding wordt gemaakt. De bal blijft ook op 2,5 meter liggen, alleen ben je nu na een misser de bal kwijt. De nemer staat op de stip en alle overige spelers moeten buiten de cirkel gaan staan. De belangrijkste reden hiervoor is dat het ovaaltje nu op het veld ontbreekt en het lastig is om snel op de goede afstand te gaan staan.
De strafworp speelt in het toernooi nog een belangrijke rol, maar dan om een andere reden. Als een wedstrijd gelijk eindigt moet er toch een winnaar komen via de golden-goal. Een ploeg zou in deze sudden-death een tweepunter kunnen maken en dan bewust een strafworp tegen krijgen, zodat de tegenstander niet gelijk kan maken. Daarom wordt er tijdens de verlenging niet met de tweepunter gespeeld, maar tellen alle treffers voor één. Ik vind dit een bizarre redenatie. Een hele wedstrijd speel je met een bepaalde tactiek en bepaalde elementaire regels en na zestig minuten moet je dit allemaal vergeten en met een nieuwe telling beginnen. Het betekent namelijk dat een doelpunt van dichtbij evenveel oplevert dan een afstandschot en die beloning was juist het leuke van de nieuwe regel. De oplossing voor dit probleem lijkt mij vrij eenvoudig. Als een ploeg een strafworp bewust kan missen en de rebound kan pakken, dan kan een team een nieuwe aanval opzetten op zoek naar een tweepunter. Zo blijft de beloning aanwezig voor een ploeg die in de verlenging kiest voor een afstandschot met het risico de bal kwijt te raken. Verdedigers weten dat het bewust veroorzaken van een strafworp geen zin heeft en zullen dit niet meer doen.

Dit zijn de belangrijkste veranderingen die er afgelopen jaar bij de Challenge waren. Een aantal regels hangt met elkaar samen en zullen samen geëvalueerd worden. Het lijkt mij belangrijk dat er binnenkort beslissingen genomen worden over de nieuwe spelregels. Met sommige regels wordt nu al vijf jaar geëxperimenteerd, maar zijn nog steeds niet ingevoerd. Als reden wordt de tegenwerking van de IKF genoemd, maar de bond moet toch wel in staat zijn om de bond over te halen om de regelveranderingen in de Nederlandse competitie toe te staan. En zo niet, dan moeten de experimenten misschien maar in de kast en niet meer gehouden worden. Experimenteren heeft zin als het gaat zoals met de kunststofkorf en de vier secondenregel. Een jaar proberen op de Challenge. Bevalt het zoals de korf dan voer je die het volgende jaar in en als het niet is wat je verwacht, zoals het vier seconden balbezit, dan voer je het weer af. Maar durf dan ook met de andere experimenten te zeggen dat het niet bevallen is en dat we het toch niet willen.

Dit is tenminste mijn mening over de spelregelexperimenten. Ik neem aan dat iedereen hier zijn eigen gedachten over heeft, omdat de nieuwe regels het korfbalspel toch drastisch veranderen. Het wordt geen basketbal, zoals je overal hoort, maar het ziet er toch heel anders uit dan wat we gewend zijn. Ik wil daarom iedereen vragen zijn mening vooral te laten horen door te reageren op het bovenstaande en op wat iedereen zelf gezien heeft. Dit kan door mij te mailen op nktb25@hotmail.com en dan zullen we in het volgende nummer de meningen zoveel mogelijk afdrukken, zodat er een goede discussie op gang kan komen.